W swojej praktyce diagnostycznej kieruję się empatią, otwartością i uważnością na indywidualne potrzeby oraz zasoby osób diagnozowanych. Dbam, by proces diagnostyczny przebiegał w atmosferze pełnej akceptacji, wzajemnego zaufania i przejrzystej komunikacji.

Na pierwszym spotkaniu przeprowadzam pogłębiony wywiad kliniczny, który pozwala mi zrozumieć rozmaite konteksty funkcjonowania osoby diagnozowanej, zapoznać się z jej historią i doświadczanymi na co dzień trudnościami oraz rozpocząć obserwację kliniczną.

Na drugim spotkaniu przeprowadzam ustrukturyzowany wywiad diagnostyczny DIVA-5. Skupiam się w nim na objawach ADHD w dzieciństwie oraz w dorosłym życiu, stopniu ich nasilenia i obszarach występowania. Wywiad często poszerzam o dodatkowe wątki pojawiające się w rozmowie, które dopełniają obraz osoby diagnozowanej i wskazują kwestie wymagające szczególnej opieki.

Na trzecim spotkaniu przedstawiam szczegółową opinię psychologiczną, która zawiera kompletną analizę funkcjonowania osoby diagnozowanej, obserwacje kliniczne, raport z badania DIVA-5, precyzyjne wnioski diagnostyczne oraz zalecenia dopasowane do indywidualnych potrzeb. Omawiając treść opinii, odpowiadam na wszelkie pytania, rozwiewam wątpliwości, pomagam ułożyć plan dalszego leczenia i wspieram w oswojeniu się dokonanymi rozpoznaniami. 

Podczas całego procesu diagnostycznego zwracam szczególną uwagę na maskowanie, mechanizmy kompensacyjne, procesy regulacji emocji oraz inne możliwe źródła trudności (m.in. depresję, zaburzenia lękowe czy spektrum autyzmu). Diagnozę zawsze uznaję za pierwszy krok w stronę głębszego zrozumienia siebie – nową instrukcję obsługi, która przynosi ulgę i prowadzi do znaczącej poprawy jakości życia.

Nie każda osoba z ADHD potrzebuje farmakoterapii. Diagnoza pozwala lepiej zrozumieć źródło trudności i zaplanować dalsze wsparcie. Jeśli wskazana jest konsultacja psychiatryczna lub rozważenie farmakoterapii, można omówić tę możliwość z lekarzem psychiatrą. Psychologiczny proces diagnostyczny i konsultacja psychiatryczna pełnią różne funkcje w dalszym postępowaniu.

DIVA-5 to ustrukturyzowany wywiad diagnostyczny wykorzystywany w ocenie ADHD u osób dorosłych. Pozwala szczegółowo przyjrzeć się objawom nieuwagi oraz nadpobudliwości i impulsywności, zarówno obecnie, jak i w okresie dzieciństwa.

DIVA-5 nie jest testem, który samodzielnie daje wynik „mam ADHD” lub „nie mam ADHD”. Jest narzędziem pomagającym uporządkować rozmowę diagnostyczną, a jego wyniki interpretuje specjalista w kontekście całej historii i funkcjonowania danej osoby.

Nie musisz pamiętać wszystkiego ani mieć kompletnej dokumentacji z dzieciństwa. Podczas diagnozy wspólnie szukamy informacji, które pozwalają odtworzyć sposób funkcjonowania w tamtym okresie.

Jeśli masz stare świadectwa, opinie ze szkoły, dokumentację psychologiczną lub inne materiały z dzieciństwa, mogą być pomocne, ale ich brak nie przekreśla możliwości przeprowadzenia diagnozy. W niektórych przypadkach wartościowe mogą być również informacje od rodziców lub innych osób, które dobrze Cię znały w dzieciństwie.

Tak. Dobre wyniki w nauce czy pracy nie wykluczają ADHD. Niektóre osoby przez lata rozwijają strategie kompensacyjne, wkładają w wykonywanie obowiązków znacznie więcej wysiłku albo funkcjonują dobrze tylko w określonych warunkach.

Dlatego podczas diagnozy ważne jest nie tylko to, czy osiągasz swoje cele, ale również to, jakim kosztem się to odbywa i jak wyglądasz w różnych obszarach życia. W procesie diagnostycznym uwzględniam również strategie kompensacyjne i maskowanie.

Nie musisz uczyć się odpowiedzi ani przygotowywać się do diagnozy jak do egzaminu. Najbardziej pomocne jest zastanowienie się nad własnym funkcjonowaniem w różnych okresach życia - w domu, szkole, na studiach, w pracy czy w relacjach.

Warto również zabrać ze sobą posiadaną dokumentację z dzieciństwa, jeśli ją masz. Możesz wcześniej zapisać przykłady sytuacji, które szczególnie dobrze pokazują Twoje trudności, ale nie jest konieczne tworzenie rozbudowanych notatek. Najważniejsza jest szczera rozmowa i możliwość swobodnego opowiedzenia o swoim doświadczeniu.

Ostatnim etapem jest omówienie wyników i przekazanie szczegółowej opinii psychologicznej. Wspólnie przyglądamy się wnioskom, odpowiadam na pytania i omawiamy zalecenia dopasowane do Twoich potrzeb.

Diagnoza nie musi być końcem procesu - może stać się początkiem lepszego rozumienia własnego funkcjonowania. Jeśli potrzebujesz dalszego wsparcia, kolejnym krokiem może być psychoedukacja, podczas której wspólnie szukamy strategii pomagających m.in. w organizacji, samoregulacji, zarządzaniu energią i emocjami oraz codziennym funkcjonowaniu.